සුනඛයින්ගේ DNA කියන අපූරු කතාව
සුනඛයින්ගේ ඩීඑන්ඒ පිළිබඳව කළ අධ්යයනයකින් හෙළි වී ඇත්තේ සත්ව ලෝකයේ අපගේ “හොඳම මිතුරා” අපගේ පැරණිතම මිතුරාද හැකි බවයි.
විශ්ලේෂණයෙන් හෙළි වන්නේ සුනඛයන් හීලෑ කිරීම පසුගිය අයිස් යුගයේ අවසානය දක්වා, එනම් වසර 11,000 ක් පමණ පැරණි බවයි.
මෙයින් සනාථ වන්නේ සුනඛයන් වෙනත් දන්නා විශේෂයකට පෙර මිනිසා විසින් හීලෑ කර ඇති බවයි.
මේ වන විට අපේ සුනඛ සගයන් උතුරු අර්ධගෝලය පුරා පුළුල්ව පැතිරී තිබූ අතර ඒ වන විටත් විවිධ වර්ග පහකට බෙදී තිබුණි. යටත් විජිත යුගයේදී යුරෝපීය සුනඛයින්ගේ ව්යාප්තිය නොතකා, මෙම පුරාණ ආදිවාසී අභිජනන අංශ අද ඇමරිකාව, ආසියාව, අප්රිකාව සහ ඕෂනියා යන රටවල පවතී.
අපගේ සමීප සත්ව සගයන්ගේ ස්වාභාවික ඉතිහාසයේ යම් යම් හිඩැස් පර්යේෂණය මගින් පුරවයි.
ලන්ඩනයේ ක්රික් ආයතනයේ Ancient Genomics රසායනාගාරයේ (අධ්යයනයේ සම කර්තෘ සහ කණ්ඩායම් නායක) ආචාර්ය පොන්ටස් ස්කොග්ලන්ඩ් බීබීසී ප්රවෘත්ති සේවයට මෙසේ පැවසීය:
“බල්ලන් සැබවින්ම අද්විතීය වන්නේ ඔවුන් මිනිසුන්ගේ මුල්ම යුගයේදී දඩයම සදහා ඉටුකළ අනුපමේය සේවය නිසයි. ඔවුන් මිනිසාට සේවය කළා‘
“මිනිසුන් එසේ කළේ ඇයි ? එය ඇති වූයේ කෙසේද? අපි අවසානයේ උනන්දු වන්නේ එයයි.”
යම් තාක් දුරට, සුනඛ ජානමය රටාවන් මිනිසුන් පිළිබිඹු කරයි, මන්ද මිනිසුන් චලනය වන විට ඔවුන්ගේ සත්ව සගයන් ඔවුන් සමඟ රැගෙන ගිය බැවිනි. නමුත් වැදගත් වෙනස්කම් ද විය.
නිදසුනක් වශයෙන්, මුල් යුරෝපීය සුනඛයන් මුලින් විවිධාකාර වූ අතර, ඒවා එකිනෙකට වෙනස් දෙදෙනෙකුගෙන් බිහි වූ බව පෙනේ.
නමුත් යම් අවස්ථාවක දී, ලෝකඩ යුගය ආරම්භ වීමෙන් පසු, තනි සුනඛ පරම්පරාවක් පුළුල් ලෙස ව්යාප්ත වී මහාද්වීපයේ අනෙකුත් සියලුම සුනඛ වර්ග වෙනුවට ආදේශ විය. මෙම රටාවට යුරෝපයේ මිනිසුන්ගේ ජාන රටාවන්හි කිසිදු ප්රතිවිරුද්ධතාවක් නොමැත.
ආචාර්ය ඇන්ඩර්ස් බර්ග්ස්ට්රෝම් මෙසේ පැවසීය: “අපි මීට වසර පන්දහසකට පෙර යුගයට ගොස් ආපසු හැරී බැලුවහොත්, සුනඛයන් සම්බන්ධයෙන් යුරෝපය ඉතා විවිධාකාර ස්ථානයක් වූ බව අපට පෙනෙනවා. යුරෝපීය සුනඛයන් වුවද ජානමය වශයෙන් ඒවා ව්යුත්පන්න වී ඇත්තේ පවතින විවිධත්වයේ ඉතා පටු උප කුලකයකින් පමණක් බව අද අපට පෙනෙනවා‘
පර්යේෂකයින් පුරාණ සුනඛයන් 27 දෙනෙකුගේ පුරාවිද්යාත්මක සංස්කෘතීන් හා සම්බන්ධ සමස්ත ජාන (ජෛව සෛලවල න්යෂ්ටිවල ඩීඑන්ඒ හි පූර්ණ අනුපූරකය) විශ්ලේෂණය කළේය. ඔවුන් මේවා එකිනෙකා හා නවීන සුනඛයන් සමඟ සංසන්දනය කළහ.
ප්රතිඵලවලින් හෙළි වන්නේ දකුණු අප්රිකාවේ රොඩේෂියන් රිජ්බැක් (Rhodesian Ridgeback) සහ මෙක්සිකෝවේ චිහුවාආ (Chihuahua) සහ සොලොයිට්ස්කුයින්ට්ලි (Xoloitzcuintli) වැනි ප්රභේදයන් කලාපයේ ඉපැරණි ආදිවාසී සුනඛයන්ගේ ජානමය අංශුමාත්ර රඳවා තබා ගන්නා බවයි.
නැගෙනහිර ආසියාවේ සුනඛයන්ගේ පරම්පරාව සංකීර්ණයි. චීන අභිජනනය ඔවුන්ගේ පරම්පරාව සමහරක් ඕස්ට්රේලියානු ඩිංගෝ dingo සහ නිව්ගිනියා singing dog වැනි සතුන්ගෙන් ලබා ගත් බව පෙනේ.
නිව් ගිනියාවේ singing dog එසේ නම් කර ඇත්තේ ගීතවත් ස්වරයක් ඇති කෑගැසීම නිසාය.
පර්යේෂණයේ සම කර්තෘ, ඔක්ස්ෆර්ඩ් සරසවියේ ග්රෙගර් ලාර්සන් මෙසේ පැවසීය: “බල්ලන් අපගේ පැරණිතම හා සමීපතම සත්ව සහකරුයි. පුරාණ සුනඛයන්ගෙන් ඩීඑන්ඒ භාවිතා කිරීම අපගේ හවුල් ඉතිහාසය කොතරම් ඈතට දිව යනවාද යන්න අපට පෙන්වනවා‘
සුනඛයන් පරිණාමය වී ඇත්තේ මිනිස් කඳවුරුවලට ගිය වෘකයන්ගෙන් විය හැකිය. ඔවුන් හීලෑ කර ගත් විට, ඔවුන්ට දඩයම් සගයන් හෝ ආරක්ෂකයින් ලෙස මිනිසුන්ට සේවය කළ හැකිය.
ප්රතිඵල වලට අනුව සියලුම සුනඛයන් බිහි වී ගොස් ඇත්තේ එක් වඳ වී ගිය වෘකයෙකුගෙනි. (හෝ සමහර විට ඉතා සමීපව සම්බන්ධ වූ කිහිප දෙනෙකුගෙන්) ලොව පුරා විවිධ ගෘහාශ්රිත සිදුවීම් සිදුවී ඇත්නම්, මෙම අනෙකුත් පෙළපත් පසුකාලීන සුනඛයන්ට වැඩි ඩීඑන්ඒ දායක නොවීය.
ආරම්භක හීලෑ කිරීම සිදු වූයේ කවදාද කොතැනද යන්න පැහැදිලි නැති බව ආචාර්ය ස්කොග්ලන්ඩ් පැවසීය. “සුනඛ ඉතිහාසය කෙතරම් ගතික වී ඇත්ද යත්, ඔවුන්ගේ ඩීඑන්ඒ පහසුවෙන් කියවීමට නොහැකිය.එය ඔවුන් පිළිබඳ සිත්ගන්නාසුලු දෙයයි.”
මීට වසර 6,000 කට පමණ පෙර මිනිසුන් ගොවිතැන් කිරීමට ගිය විට බළලුන් වැනි බොහෝ සතුන් අපගේ සුරතල් සතුන් බවට පත්විය. ජනාවාස මගින් ජනනය වන අපද්රව්ය මගින් ආකර්ෂණය වූ මීයන් වැනි පළිබෝධකයන් පාලනය කිරීමට බළලුන් බොහෝ විට ප්රයෝජනවත් විය.
“සුනඛයින් සඳහා, එය ඕනෑම තැනක තිබිය හැකියි: සීතල සයිබීරියාව, උණුසුම් ආසන්න නැගෙනහිර, ගිනිකොනදිග ආසියාව. මේ සියල්ල මගේ මනසෙහි ඇති හැකියාවන්” යැයි පොන්ටස් ස්කොග්ලන්ඩ් පැහැදිලි කළේය.
බී.බී.සී වාර්තාවකි – සැකසුම – තීක්ෂණ වෙළෙන්එගොඩ
